2026-DOn 19 augustus 2026 by Redactie

Van Mgr. Marian  Eleganti door Nuova Bussola Quotidiana

Europa wordt geteisterd door een nieuwe migratiecrisis. De onbetwistbaar islamitische en grootschalige druk stelt de verdediging van de christelijke identiteit zwaar op de proef. Welke rol moet de katholieke kerk innemen in het licht van deze radicale demografische, religieuze en sociale veranderingen?

«De katholieke kerk zou in deze kwestie geen idealistische benadering moeten volgen. Daarmee bedoel ik dat zij geen moraliteit moet prediken die losstaat van de realiteit en die de concreet bestaande sociale problemen in verband met grenzeloze immigratie negeert, problemen die alleen met politiek gezond verstand kunnen worden opgelost. Het kerkelijke project van universele broederschap weigert waarheid en liefde met elkaar te verbinden.»

• Er is een enorme drang om de wereld te globaliseren en daarbij naties en eigenheden uit te wissen. De Bijbel herinnert eraan dat het Joodse volk in ballingschap ging en dat God het naar zijn land terugbracht; Christus vluchtte voor Herodes naar Egypte en keerde na de dood van de tiran naar huis terug. Iedereen moet in zijn eigen land leven, de enige omgeving waarin hij zich kan ontplooien. Waarom heeft de kerk de afgelopen tien jaar een verkeerde exegese doorgezet die immigratie verheerlijkt, illegale immigratie rechtvaardigt en het recht op niet-emigratie buiten werking stelt?

«Omdat ze te veel naar de wereld luistert. Onder het pontificaat van paus Franciscus is deze alliantie met de politiek tot het uiterste doorgevoerd. Het globalisme heeft vandaag de dag al gefaald wat betreft de behoeften van de mensen. Het dient alleen de financiële elite, dat wil zeggen dat kleine percentage van elitaire kringen dat de wereldwijde geldstromen controleert en over onvoorstelbare vermogens beschikt. Zij zijn het die de politiek bepalen.

De Kerk zou de verscheidenheid aan naties, talen en culturen moeten verdedigen die God heeft geschapen en die de mens een echt thuisgevoel geven, terwijl het globalisme de mensen wil ontwortelen en thuisloos maken. Hun dagelijkse problemen kunnen volgens het subsidiariteitsbeginsel op lokaal niveau effectiever worden opgelost dan door verafgelegen centrale instanties, die hun beslissingen op ondoorzichtige wijze nemen en zich steeds totalitairder gedragen, zoals het geval is bij de EU.»

• Het Pew Research Center voorspelt dat er in 2050 in Europa 57,9 miljoen moslims zullen zijn, wat neerkomt op 11,2 % van de bevolking. In Italië zal hun aantal stijgen van 2,87 naar 7 miljoen, van 4,8 % naar 12,4 %. Alle prognoses wijzen op een gestage groei van de moslimbevolking en een stagnatie van de niet-moslimbevolking.

Wat vindt u daarvan?

«Helaas krijgen we te weinig eigen kinderen. We vullen dit aan met migranten om als samenleving te overleven. De meeste mensen denken waarschijnlijk: ‘Dat komt wel goed!’ Persoonlijk ben ik ervan overtuigd dat de islam niet te integreren is in onze politieke systemen en onze door het christendom gevormde denkwijze. Er bestaat geen apolitieke islam die puur op religieuze innerlijkheid berust. Het is een politiek-religieus overheersingssysteem. En hoe meer zijn aanhangers daarvan overtuigd zijn, hoe minder het te integreren is. Het resultaat zijn parallelle werelden, totdat de eigen hegemonie is bereikt.»

• De illegale immigratie waarmee Europa te maken heeft, bestaat vooral – zij het niet uitsluitend – uit gezonde jonge mannen die noch voor oorlogen, noch voor ellende vluchten. Een immigrant uit Sub-Sahara-Afrika moet de mensensmokkelaar gemiddeld 3.000 dollar betalen: de echt armen in Afrika hebben daar geen middelen voor. Wie aankomt, behoort tot de opkomende middenklasse. Hoe stelt de kerk zich op tegenover een demografisch wapen van een dergelijke omvang?

«Ze wil de dingen niet zien zoals ze zijn en spreekt alleen over naastenliefde, waartegen niets in te brengen valt. Maar zo kan het probleem niet worden opgelost. Een vader die weeskinderen wil helpen en al twee eigen kinderen heeft, moet toch afwegen of hij het zich kan veroorloven om nog een (vreemd) kind te adopteren. Zijn naastenliefde komt op een verstandige manier tot uiting. Hij weegt af of het kind in het bestaande gezin kan worden geïntegreerd, zowel op menselijk-psychologisch als op financieel vlak. Een adoptie te veel zou het gezin zwaar kunnen belasten en misschien zelfs in gevaar brengen. Hij mag niet meer kinderen adopteren dan hij kan integreren en onderhouden. Dat begrijpt elk kind.”

• Europa verkeert in een diepe crisis: op het gebied van geloof, economie, cultuur en sociale cohesie. Kardinaal Sarah heeft „een virulent atheïsme“ aan de kaak gesteld, „dat alles doordringt, zelfs kerkelijke toespraken“. Dit atheïsme „bestaat erin toe te laten dat radicaal heidense en wereldlijke gedachten en levenswijzen naast het geloof bestaan“. Wat moet de Kerk doen om hierop te reageren?

«De Kerk moet zich richten tot de jongeren, die de christelijke of niet-christelijke gezinnen van morgen zullen vormen. De jongeren hebben rolmodellen nodig; zelfs één jonge priester die een heilig leven leidt, oefent een enorme aantrekkingskracht op hen uit.

We hebben heiligheid nodig. Die ontroert en trekt aan. Je kunt haar in de kerk steeds weer tegenkomen. En waar ze wordt beleefd, laten de goede vruchten niet lang op zich wachten. En nog iets: we hebben antwoorden nodig, gefundeerde en verstandige antwoorden op de vragen die de mensen bezighouden. De heilige Teresa van Ávila hechtte bij haar biechtvaders meer waarde aan opleiding dan aan vroomheid.»

• Het islamistische terrorisme in Europa – van spectaculaire aanslagen en verijdelde aanslagen tot incidenten van geringere omvang – heeft altijd hetzelfde motief: haat tegen het Westen, het christendom en de joden, gepaard met een gevoel van wraak voor de nederlagen uit het verleden. In Spanje wordt openlijk gesproken over een islamitische herovering. Hoe beoordeelt u dat? Denkt u dat er een punt van geen terugkeer zal komen?

«Het gevaar is zeer groot. De beschreven verschijnselen laten de maskers vallen. Haat en arrogantie, machtswellust en geweld, met andere woorden: de onderwerping, zijn onmiskenbaar demonische verschijnselen. Als een religie deze goedkeurt, brengt zij zichzelf in diskrediet.

Volgens de woorden van Jezus zal de verblinding zo ver gaan dat deze gewelddaden in naam van God worden gepleegd. Als we nu niet ingrijpen om deze tendens tegen te gaan, dan zal het punt van geen terugkeer worden bereikt, in ieder geval in sommige regio’s van de westerse wereld. Onlusten zoals die in Engeland plaatsvinden, zijn daar de voorbodes van.

• Hoe kan men de druk van de nieuwe, islamitisch georiënteerde partijen, die zich in Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk en recentelijk ook in Italië al hebben gevestigd en erop gericht zijn elementen van de islamitische rechtsgeleerdheid (fiqh) en de sharia in de Europese wetgeving op te nemen, nog onderschatten? De politieke islam brengt een vervreemding ten opzichte van het secularisme met zich mee, de totale onderwerping aan de God van de Koran, de superioriteit van de umma en opvattingen over vrouw en gezin die ver afstaan van de westerse opvattingen. De sociale leer van de Kerk neemt standpunten in die niet alleen haaks staan op de islam, maar ook op het neo-verlichtingsmodernisme dat de liberale Europese instellingen domineert. Wat moet er gebeuren?

«We moeten beide zaken apart bekijken: de islam en het neo-verlichtingsmodernisme. Wat ze verbindt, is een antichristelijke speerpunt.

We moeten bidden en ons vertrouwen op God stellen. Uiteindelijk gaat het om iets bovennatuurlijks: enerzijds de menswording van God en de openbaring van de waarheid; aan de andere kant de voortdurende en steeds nieuwe luciferiaanse verzinsels die de mensen verleiden. Deze laatste zijn gericht op een aards en politiek rijk. God daarentegen wil in de harten heersen.»

• Er zijn mensen die een puur menselijke en horizontaal georiënteerde kerk willen, die de taal van de media spreekt. De Italiaanse en Europese pastoraal heeft zich met hart en ziel uitsluitend toegelegd op thema’s als migratie, ecologie, dialoog, een cultuur van ontmoeting, armoede, gerechtigheid en vrede. De cijfers over roepingen en sacramentele deelname laten zien dat niemand interesse heeft in deze kerk. De kerk is pas fascinerend en oefent pas aantrekkingskracht uit als zij de ontmoeting met Jezus mogelijk maakt. Hoe beoordeelt u de toestand van de Europese Kerk?

«Helaas heeft paus Franciscus de Kerk met grote kracht in deze richting gedreven. Want Jezus zegt heel duidelijk: ‘Mijn koninkrijk is niet van deze wereld.’ Daarom zou de Kerk niet voortdurend moeten spreken alsof het (het koninkrijk van God) van deze wereld is. Onze taak is niet dezelfde als die van de politici. De kerk spreekt zich al decennia lang uit over deze maatschappelijke thema’s. Daarvoor hebben we niet voortdurend nieuwe documenten nodig. Het heil van de zielen ligt ons na aan het hart. Het evangelie bevat alle antwoorden. Uiteindelijk zijn de dingen eenvoudig. Een overdaad aan woorden en complexiteit is geen teken van een goddelijke oplossing. Onze oplossing is Jezus. Die moeten we de wereld aanbieden, niets anders. Zo eenvoudig is het.”