2026-DOn 13 mei 2026 by Redactie

Toen de Synode over de Synodaliteit startte heb ik geschreven dat er twee mogelijkheden waren: er zou niets uitkomen óf de uitkomsten zouden zeer schadelijk zijn voor de Kerk. Het laatste is het geval gebleken. Dat zien we het synoderapport 9 over homoseksualiteit. Wat van het begin werd gevreesd, is gebeurd: alleen voorstanders van de verandering van de kerkelijke moraal komen aan het woord. Via slinkse wegen neemt men afscheid van dogma en moraal en normaliseert gedrag dat tegengesteld is aan het christelijke mensenbeeld en de Bijbelse en katholieke normen. Hieronder een reactie van Mgr. Schneider die als een van de weinige bisschoppen duidelijk stelling durft te nemen tegen deze moderne ketterij. Let daarbij ook op zijn inschatting van de situatie in de Kerk. Hij noemt het een duidelijke noodsituatie. En dat is het waarop de broederschap Pius X zich beroept bij de bisschopswijdingen eventueel zonder pauselijk mandaat. Ik kan me in die redenering wel vinden. Hieronder het interview met Mgr. Schneider. (CM)

Diane Montagna (DM):

Excellentie, wat was uw eerste reactie op het eindrapport van Studiegroep nr. 9, en op de onthulling dat een van de twee opgenomen getuigenissen was geschreven door de man die in de New York Times te zien was terwijl hij samen met zijn partner van hetzelfde geslacht werd gezegend door pater James Martin, SJ, een dag na de publicatie van Fiducia Supplicans?

+Athanasius Schneider (+AS):

Met de publicatie van het eindrapport van Studiegroep nr. 9 heeft het Secretariaat van de Bisschoppensynode zich verlaagd tot het promoten van de propaganda van een mondiale seksuele ideologie die wereldwijd agressief wordt gepromoot in de politiek en de media. Pater James Martin is slechts een geestelijke handlanger van deze antichristelijke en godslasterlijke ideologie. De voorstanders van deze ideologie streven naar morele en leerstellige goedkeuring door de Kerk van homoseksuele handelingen en levenswijzen – dat wil zeggen, van gedrag dat in strijd is met Gods schepping en de natuurlijke orde. Het Secretariaat van de Synode – een orgaan van de Heilige Stoel – werkt dus samen met haar lobbyisten in een ware opstand tegen Gods scheppingswerk, tegen de prachtige en wijze orde van de twee geslachten, man en vrouw.

(DM): Het eindrapport is duidelijk gericht op het normaliseren van homoseksualiteit in het leven van de Kerk. Dit proces werd in 2014 in gang gezet met het tussentijdse rapport van paus Franciscus’ eerste Synode over het Gezin, waarin werd betoogd dat “homoseksuelen gaven en kwaliteiten te bieden hebben aan de christelijke gemeenschap.” De tekst werd op grote schaal verworpen door de synodevaders, maar de inspanningen gingen door.^[1] Wat onthult het eindrapport volgens u over het “synodale proces” dat onder de overleden paus werd ingezet?

(+AS): Het eindrapportonthult dat het legitimeren van homoseksualiteit (d.w.z. homoseksuele handelingen, levensstijlen en homo-erotische relaties) al op de klerikale agenda stond tijdens de eerste Synode over het Gezin van paus Franciscus. Deze agenda bereikte een hoogtepunt met de afkondiging van Fiducia Supplicans door het Dicasterie voor de Geloofsleer, onder leiding van de huidige prefect.

Fiducia Supplicans is een aanfluiting van het gezond verstand. Het spreekt over de mogelijkheid om homoseksuele paren te zegenen, niet officieel en liturgisch, maar spontaan. Volgens het document is het voorwerp van de zegen het homoseksuele paar, en niet hun relatie. Maar het ‘paar’ zijn vloeit juist voort uit de relatie zelf. Fiducia Supplicans doet dus alsof de hele wereld dwazen zijn.

Het eindrapport van Studiegroep nr. 9 gaat nog verder door een mogelijke leerstellige rechtvaardiging voor homoseksuele handelingen en homo-erotische relaties voor te stellen. Het doet dit door indirect de blijvende geldigheid van het getuigenis van de Goddelijke Openbaring betreffende homoseksualiteit in de Heilige Schrift in twijfel te trekken, en een soort “exegese van de twijfel” ten aanzien van de relevante Bijbelpassages naar voren te brengen. Het rapport stelt in feite: “Het is noodzakelijk verder te gaan dan een loutere herhaling van hun huidige presentatie en rekening te houden met de inzichten die zijn verkregen uit diverse exegetische lezingen” (2.4). Een dergelijke exegese neemt in feite de plaats van God in en matigt zich aan te verkondigen wat goed en wat kwaad is. Dit is precies wat de slang deed in de Hof van Eden.

(DM): Beide getuigenissen die in het rapport worden belicht, zijn geschreven door openlijk homoseksuele mannen die in ‘homohuwelijken’ leven en die de leer van de Kerk inzake huwelijk en seksualiteit niet onderhouden. Er was echter geen getuigenis van iemand met een homoseksuele geaardheid die ernaar streeft te leven volgens het katholieke geloof, iemand die betrokken is bij het apostolaat ‘Courage’, enz. Wat zegt dit over de ‘deskundigen’ waaruit Studiegroep nr. 9 bestond?

(+AS): Dit feit spreekt voor zich. Het toont duidelijk aan dat een orgaan van de Heilige Stoel — het Secretariaat van de Bisschoppensynode — partij kiest voor een ideologische, neo-gnostische groep binnen de Kerk, een minderheid die expliciet in tegenspraak is met de vaste leer van de Kerk en de sensus fidelium. Het is duidelijk dat het doel is een proces op gang te brengen om de geldigheid van Gods openbaring – met name de geldigheid van het Zesde Gebod – te herinterpreteren en uiteindelijk af te schaffen.

(DM): De auteurs benadrukken dat hun rapport niet bedoeld is als een uitoefening van gezag, maar slechts de vrucht is van werk dat tijdens het synodale proces van de Studiegroep werd gevraagd, gericht op het bevorderen van onderscheidingsvermogen in lokale kerken. Sommigen zouden kunnen aanvoeren dat dit precies de tactiek is waarmee voorstanders van deze ideeën de revolutie gaande willen houden, terwijl anderen misschien menen dat dit een reden is om het rapport simpelweg te negeren. Wat is uw standpunt?

(+AS): Hoewel het formeel slechts een document van een studiegroep is en geen magisterieel gezag heeft, wordt het niettemin door het Vaticaan gepubliceerd, via een orgaan van de Heilige Stoel. Daardoor geeft een dergelijk document aan de hele wereld, en aan de meeste katholieken – die geen kennis hebben van het theologische onderscheid met betrekking tot het gewicht van het gezag dat aan kerkelijke documenten wordt toegekend – de indruk dat de katholieke kerk, en zelfs het Vaticaan, zich nu openstelt voor de mogelijkheid om homoseksuele handelingen en levenswijzen te legitimeren en te normaliseren. Dit is een duidelijke tactiek die erop gericht is de gelovigen er geleidelijk aan te laten wennen homoseksuele handelingen als normaal te beschouwen, of ze in ieder geval in individuele gevallen te tolereren, voornamelijk door middel van het sofistische argument dat een homoseksueel paar andere goede morele of intellectuele kwaliteiten kan bezitten. Op deze manier wordt de deur geopend naar totaal moreel relativisme.

(DM): Is dit eindrapport een “rode lijn”? En gezien het feit dat het Secretariaat van de Synode het rapport nu openbaar heeft gemaakt, welke actie zou paus Leo XIV volgens u moeten ondernemen?

(+AS): Dit eindrapport heeft ondubbelzinnig de grens overschreden van orthodoxie naar ketterij. Het rapport gebruikt de misleidende uitdrukking “paradigmaverschuiving” om, met holle retoriek, Gods Openbaring over de binaire aard van de geslachten te ondermijnen, evenals zijn duidelijke verbod op alle seksuele handelingen buiten een geldig huwelijk tussen een man en een vrouw. De eerste plicht van paus Leo XIV is het beschermen van de Kerk en de zielen van de gelovigen tegen deze schaamteloze gnostische leer, die hoererij en onnatuurlijke zonden tracht te rechtvaardigen. De stem van Christus, die de kerk in Pergamum berispte omdat zij de seksuele ketterij van de Nicolaïeten tolereerde (vgl. Openb. 2, 14-15) en de kerk in Thyatira beschuldigde van het toestaan dat Izebel – die “zichzelf een profetes noemde” – seksuele immoraliteit in de Kerk verspreidde (Openb. 2, 20-21), is vandaag ook gericht tot paus Leo XIV.

(DM): We schrijven al jaren over deze kwesties – te beginnen met de Synode over het Gezin, vervolgens de Synode over de Jeugd, en nu de lopende Synode over Synodaliteit. Toch lijken kardinalen en bisschoppen zo vaak – misschien afgezien van de terugslag na Fiducia Supplicans – en op enkele uitzonderingen na, te kiezen voor stilzwijgen en passiviteit. Is het feit dat we op dit punt zijn beland ook het gevolg van het falen van de hiërarchie om weerstand te bieden aan een revolutie die onder het vorige pontificaat in een stroomversnelling kwam? En hoe denkt u dat de kardinalen de Heilige Vader in dit opzicht nu het meest effectief kunnen dienen?

(+AS): De essentiële missie van het heilige ambt van kardinaal en bisschop is het gehoorzamen aan het plechtige mandaat van Christus, die hen in de Apostelen opdroeg alles te onderwijzen wat Hij onderwees.

En Jezus Christus, de vleesgeworden God, de Waarheid zelf, veroordeelde scherp elke vorm van verdraaiing van Gods geboden, evenals elk compromis met de zonde. Met schandalige brutaliteit vervangt het eindrapport Gods geboden – in dit geval Gods gebod tegen seksuele handelingen buiten het huwelijk – door menselijke tradities die de facto de deur openzetten voor het aanvaarden van homoseksuele handelingen en levenswijzen.

Homoseksuele ketterij besmet in toenemende mate het Lichaam van de Kerk, en als de paus, en met hem de kardinalen en bisschoppen, niet wakker worden en, als verantwoordelijke geestelijke artsen en herders, de mensen duidelijk en moedig waarschuwen en beschermen tegen een dergelijke geestelijke besmetting, zullen zij schuldig zijn door hun passiviteit en stilzwijgen. Het is heel goed mogelijk dat toekomstige generaties, terugkijkend op ons tijdperk, er woorden uit de tijd van de Ariaanse ketterij op zullen toepassen: “De hele wereld zuchtte en vroeg zich af hoe zij het Zesde Gebod van God had afgeschaft.”

(DM): Zoals u hierboven opmerkt, stelt het rapport een “paradigmaverschuiving” voor in de manier waarop de Kerk haar moeilijkste leerstellige, pastorale en morele vragen benadert, en beschrijft het deze verschuiving als onderdeel van een “proces dat door Vaticanum II is ingezet en dat de modellen uitdaagt die de afgelopen eeuwen in het kerkelijk leven de overhand hebben gehad.” We horen vaak dat geestelijken en gelovigen die gehecht zijn aan de traditionele Latijnse mis “Vaticanum II moeten aanvaarden”. Maar hoe kan men dat van hen verwachten als degenen die als Vaticaan-experts zijn aangewezen, ons vertellen dat dit is waar het toe leidt?

(+AS): Het eindrapport, geschreven in typisch sofistische en gnostische stijl, presenteert de onveranderlijke, heilige en wijste waarheden van Gods Openbaring als louter “theoretische modellen”. (cf. 2.3) In hun rapport wordt de duidelijke, onfeilbare, tweeduizend jaar oude leer van de Kerk over de door God verordende en door God gewilde orde van de menselijke seksualiteit daardoor gedegradeerd tot een tijdgebonden “model”. Dit ontneemt ook de gehele natuurlijke moraalwet die God in het menselijk hart heeft gegrift, evenals zijn waarheden die in de Heilige Schrift en de Heilige Traditie zijn geopenbaard, hun bindende kracht.

De auteurs van het eindrapport zijn degenen die, in de woorden van de apostel Judas, de genade van God misbruiken als toestemming om hoererij te bedrijven (cf. Judas 4). Zij zijn de “waterloze bronnen en door de storm meegevoerde nevelen” waarover de heilige Petrus spreekt, die “luidkeels roemen in hun dwaasheid” en “met losbandige vleselijke begeerten diegenen verleiden die ternauwernood zijn ontkomen aan hen die in dwaling leven. Zij beloven hen vrijheid, maar zij zijn zelf slaven van de verderfelijkheid” (2 Petr. 2, 17-19). Als de Heilige Stoel dit eindrapport nr. 9 niet ondubbelzinnig veroordeelt, zullen alle overgebleven oprecht katholieke geestelijken en gelovigen het vertrouwen verliezen in degenen die posities bekleden in het Vaticaan.

(DM): De SSPX heeft aangekondigd dat zij van plan is op 1 juli nieuwe bisschoppen te wijden. Hoe kan er enige hoop op verzoening of eenheid bestaan als dit soort aanvallen op het katholieke geloof – afkomstig vanuit officiële Vaticaanse structuren – voortduren?

(+AS): De schandalige en, in waarheid, godslasterlijke inhoud van het Eindrapport nr. 9 betreffende het onderwerp seksualiteit en de altijd geldige inhoud van de Goddelijke Openbaring in de Schrift en de Traditie is een verder bewijs – naast vele andere alarmerende documenten en handelingen die afkomstig zijn van of getolereerd worden door de Heilige Stoel – dat de huidige situatie van de Kerk alleen maar kan worden omschreven als een ware noodtoestand, wat de SSPX terecht stelt. Men zou blind moeten zijn om dit niet te zien. Iedereen in de Kerk die vandaag de dag nog steeds de ware noodtoestand ontkent, is ofwel geestelijk verblind, ofwel vindt hij dat de naakte keizer keurig gekleed is (zoals in Andersens sprookje “De nieuwe kleren van de keizer”), ofwel gedraagt hij zich als de bediende die tegenover het brandende kasteel uitriep: “Alles gaat heel goed, Madame la Marquise!” (Tout va très bien, Madame la Marquise!)

(DM): De SSPX, de Duitse bisschoppen, de synode over synodaliteit … Paus Leo XIV heeft de komende maanden en het komende jaar een hele reeks zeer ernstige zaken te behandelen. Wat zou u tegen hem zeggen nu hij het tweede jaar van zijn pontificaat ingaat?

(+AS): Als zijn broeder in het bisschopsambt zou ik hem geen betere en relevantere woorden kunnen aanbieden dan die welke onze Heer tot Petrus, de eerste paus, sprak: “Versterk uw broeders in het geloof!” (Lucas 22, 32). Wat betekent “versterken in het geloof” concreet? Het betekent uiteraard duidelijkheid brengen in de verwarring van het geloof, duidelijkheid in de dubbelzinnigheid van het geloof en duidelijkheid in de ondermijning van het geloof. De paus zou moeten erkennen dat de Kerk, net als in de tweede eeuw ten tijde van de heilige Irenaeüs, is besmet door een gnosticisme dat, als een vos, op slinkse wijze de geldigheid en concreetheid van Gods Openbaring en Geboden ontkent. Daarom richtte de heilige Irenaeüs de volgende waarschuwing tot de pausen, bisschoppen en gelovigen van zijn tijd – een passage die het waard is om volledig te worden geciteerd:

“Zulk is dan hun systeem, dat noch door de profeten is aangekondigd, noch door de Heer is onderwezen, noch door de apostelen is overgeleverd, maar waarvan zij opscheppen dat zij er boven alle anderen een volmaakte kennis van hebben. Zij putten hun opvattingen uit andere bronnen dan de Schrift; en, om een bekend spreekwoord te gebruiken, zij trachten touwen van zand te weven, terwijl zij ernaar streven de gelijkenissen van de Heer, de uitspraken van de profeten en de woorden van de apostelen met een schijn van waarschijnlijkheid aan te passen aan hun eigen eigenaardige beweringen, opdat hun plan niet geheel zonder grond zou lijken. Daarbij negeren zij echter de volgorde en het verband van de Schrift, en voor zover het in hun macht ligt, ontleden en vernietigen zij de waarheid. Door passages te verplaatsen, ze opnieuw te verpakken en van het ene iets anders te maken, slagen zij erin velen te misleiden door hun goddeloze kunst om de woorden van de Heer aan hun meningen aan te passen. Hun manier van handelen is net alsof iemand, wanneer een prachtig beeld van een koning door een bekwame kunstenaar uit kostbare edelstenen is vervaardigd, deze gelijkenis van de man vervolgens helemaal uit elkaar haalt, de edelstenen herschikt en ze zo in elkaar past dat ze de vorm aannemen van een hond of een vos, en zelfs dat nog slecht uitgevoerd; en vervolgens zou beweren en verkondigen dat dit het prachtige beeld van de koning was dat de bekwame kunstenaar had gemaakt, wijzend op de edelstenen die door de eerste kunstenaar op bewonderenswaardige wijze waren samengevoegd om het beeld van de koning te vormen, maar door de laatste op slechte wijze zijn omgevormd tot de gedaante van een hond, en door de edelstenen aldus te tonen, de onwetenden zou misleiden die geen idee hadden hoe de gedaante van een koning eruit zag, en hen ervan overtuigen dat die ellendige gelijkenis van de vos in feite het prachtige beeld van de koning was. Op dezelfde manier flansen deze personen oude-wijven-halen in elkaar, en trachten vervolgens, door woorden, uitdrukkingen en gelijkenissen, waar ze die ook maar vinden, met geweld uit hun juiste verband te rukken, de orakels van God aan te passen aan hun ongefundeerde verzinsels” (Adversus haereses, I,8.1)

(DM): Uwe Excellentie, is er nog iets dat u wilt toevoegen?

(+AS): Met de volgende woorden wil ik mijn stem laten horen namens talloze eenvoudige, vrome katholieken die ik keer op keer in verschillende landen ontmoet, die de paus liefhebben met een werkelijk bovennatuurlijke liefde, maar tegelijkertijd diep lijden onder het gebrek aan een ondubbelzinnige bevestiging van goddelijke waarheden vanuit Rome, te midden van de ongestrafte verspreiding van ketterijen en godslasteringen in het leven van de Kerk door geestelijken — zelfs bisschoppen en kardinalen — die wolven zijn vermomd als herders. Ik zou broederlijk willen smeken:

Heilige Vader, luister naar de stem van zoveel vrome katholieken, van eenvoudige priesters en religieuzen, van kinderen en jongeren die door synodale structuren naar de periferie van het kerkelijk leven zijn geduwd en zelfs met minachting worden behandeld, louter omdat zij vasthouden aan het geloof en de vorm van de liturgie die door hun voorvaderen is overgeleverd; aan het geloof en de liturgie die door de heiligen werden gekoesterd; aan het geloof en de liturgie die door de overweldigende meerderheid van de pausen werden omarmd en aangeboden.

Heilige Vader, kies niet in de eerste plaats de kant van kerkelijke bureaucraten en apparatsjiks, die worden gesteund door de machtigen van deze wereld, maar luister naar en sta aan de kant van de kleinen in de Kerk: de traditionele gelovigen en geestelijken die standvastig vasthouden aan het geloof dat eens en voor altijd aan de heiligen is overgeleverd (Judas 3).

Heilige Vader, wees voor onze tijd een nieuwe Sint-Leo: leg een glasheldere geloofsbelijdenis af om de hele Kerk te sterken en verderfelijke twijfels en giftige dubbelzinnigheden te verdrijven, net zoals uw voorganger en naamgenoot dat ooit deed. Dan zullen de gelovigen van onze tijd, net als in de tijd van Leo de Grote, kunnen zeggen: “Door de mond van paus Leo XIV heeft Petrus gesproken!” ^[1] Het verwelkomen van homoseksuele personen, 50. Homoseksuele personen hebben gaven en kwaliteiten te bieden aan de christelijke gemeenschap: zijn wij in staat deze mensen te verwelkomen en hen een broederlijke ruimte binnen onze gemeenschappen te garanderen? Zij verlangen er vaak naar een Kerk te ontmoeten die voor hen een gastvrij thuis is. Zijn onze gemeenschappen in staat dat te zijn, door hun seksuele geaardheid te aanvaarden en te waarderen, zonder afbreuk te doen aan de katholieke leer over het gezin en het huwelijk?