De stormram: bisschop Bonny wil „tegen 2028“ getrouwde mannen tot priester wijden
Nieuwe frontale aanval van woke kerkelijke kringen
20 maart 2026 Giuseppe Nardi in Katholisches.info
Johan Bonny, bisschop van Antwerpen en voorvechter van een woke kerk, wil „tegen 2028“ getrouwde mannen tot priester wijden
De aankondiging van de Belgische bisschop Johan Bonny om tegen 2028 getrouwde mannen tot priester te wijden, markeert een nieuw hoogtepunt van een losgeslagen kerkelijk progressivisme – en roept fundamentele vragen op over kerkelijke discipline en theologische betrouwbaarheid. Wat wordt gepresenteerd als een antwoord op het tekort aan priesters, is in werkelijkheid een doelgerichte poging om niet alleen een eeuwenoude discipline van de Latijnse Kerk te ondermijnen, maar ook de constitutie van de Kerk zoals die door Jezus Christus is gesticht.
Bonny verklaarde in een herderlijke brief dat hij “alles wat in zijn macht ligt” zal doen om dit doel te bereiken. Daarmee overschrijdt hij bewust een grens die in het katholieke begrip centraal staat: de verbondenheid van de bisschoppen in de eenheid met Rome. Het verplichte celibaat wordt weliswaar formeel als kerkelijke discipline en niet als dogma beschouwd, maar de afschaffing ervan zou een ingrijpende verandering betekenen in de gegroeide structuur van het priesterschap. Bovendien zijn er sterke argumenten die pleiten voor een feitelijke dogmatisering op basis van het voorbeeld van Jezus Christus. Dat een diocesane bisschop publiekelijk aankondigt hier eigenmachtig feiten te willen creëren, nog voordat er een besluit van de wereldkerk voorligt, is een brutale belediging van de kerkelijke orde.
De verwijzing naar het tekort aan priesters schiet daarbij tekort. De crisis in de roepingen is reëel, maar de oorzaken ervan zijn complex en kunnen niet door structurele aanpassingen worden verholpen. De bewering dat gehuwde priesters automatisch tot meer roepingen zouden leiden, blijft speculatief en zou snel een louter strovuur kunnen blijken, maar dan zou de tweeduizendjarige praktijk al voor een tijdgeestig experiment zijn vernietigd. Critici benadrukken dat het celibaat een uitdrukking is van een radicale toewijding aan God en juist daardoor zijn bijzondere spirituele aantrekkingskracht kan ontplooien.
Daarnaast geldt mgr. Bonny al jaren als vertegenwoordiger van een homofiel-progressieve koers. Zijn progressieve standpunten reiken duidelijk verder dan de kwestie van het celibaat. Daartoe behoren eisen voor een herwaardering van de kerkelijke leer in kwesties van het huwelijk, de seksuele moraal en de kerkelijke praktijk. Zijn homofiele houding is even bekend als zijn eis om vrouwen tot diaken te wijden. Het gaat dus niet alleen om de afschaffing van het celibaat, maar ook om het openstellen van het wijdingssacrament voor vrouwen. Vanuit dit perspectief lijkt het huidige initiatief deel uit te maken van een breder programma dat de traditionele leerstellingen en structuren van de kerk ter discussie stelt. Bonny werkte ijverig mee aan de „Synodale Weg“ in de Bondsrepubliek Duitsland. Hij treedt op als vertegenwoordiger van een hele stroming binnen de kerk.
Critici uiten twijfels over de theologische betrouwbaarheid van Bonny. Zijn initiatieven staan niet alleen in spanning met de huidige praktijk, maar ook met de lijn van de recentere pausen. Zowel paus Franciscus als zijn opvolger Leo XIV hebben de waarde van het celibaat benadrukt en hebben tot nu toe geen gehoor gegeven aan de desbetreffende hervormingsverzoeken. Franciscus liet de voorstanders van een versoepeling van het celibaat echter jarenlang op brede schaal hun gang gaan, met name via de zogenaamde Amazone-synode in 2019.
Bijzonder problematisch is de impliciete dreiging die in de aankondiging van Bonny doorklinkt. Mocht hij daadwerkelijk zonder toestemming van het Vaticaan handelen, dan zou hij buiten de kerkelijke orde treden en ernstige kerkrechtelijke gevolgen riskeren. Een dergelijke stap zou niet bijdragen aan de oplossing van bestaande problemen, maar de eenheid van de kerk in gevaar brengen. Het zou de eerste vonk zijn voor het schisma dat feitelijk al op de loer ligt. Franciscus heeft het schismatieke klimaat aangewakkerd door in progressieve kringen grenzeloze verwachtingen te wekken.
De Heilige Stoel moet nu ook nagaan wat gehoorzaamheid betekent en van wie deze moet worden geëist, die gehoorzaamheid die door sommige kringen luidkeels wordt geëist van de aan de traditie verbonden Priesterbroederschap St. Pius X vanwege de aangekondigde bisschopswijdingen, hoewel daar geen geloofswaarheden op het spel staan, en van een bisschop die eigenmachtig de goddelijke grondwet van de Kerk uit zijn voegen wil wrikken.
Zal Leo XIV de geesten weer kwijtraken die Franciscus opriep? Wil hij ze kwijtraken?
Write a Reply or Comment